آیت الله دستغیب : شخصی که پا روی واقعیات گذاشت و به دنبال فطرت خدایی خودش نبود، یک همچین شخصی از انجام دادن هیچ عملی ترس ندارد حتی اگر به اسم دین باشد؛ مثل هارون الرشید که در کنار قبر پیامبر ص از ایشان عذر خواهی کرد که فرزندش موسی بن جعفر ع بین امت اسلام اختلاف انداخته است.

 

تفسیر سوره نحل آیه 107 و  108

 

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

 

ذَلِكَ بِأَنَّهُمُ اسْتَحَبُّواْ الْحَيَاةَ الْدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَأَنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ. أُولَئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ وَأُولَئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ

 

اين به خاطر آن است که زندگى دنيا (و پست را) بر آخرت ترجيح دادند؛ و خداوند افراد بى‏ايمان (لجوج) را هدايت نمى‏کند.

آنها کسانى هستند که (بر اثر فزونى گناه،) خدا بر قلب و گوش و چشمانشان مهر نهاده؛ (به همين دليل نمى‏فهمند،) و غافلان واقعى همانها هستند!

بیان آیات

خدای تعالی علت کفرکافرین و نفاق منافقین و بطور کلّی کسانی که نمیخواهند حق را بفهمد و تسلیم شوند را بیان میکند که همه آنها بخاطر این است که آنها دنیا را برآخرت ترجیح دادند؛ یعنی به همین مادیات قانع شدند و از زندگی معنوی غافل. از آن جهات معنوی که خدای تعالی درونشان قرارداده بود، از اعتقادات و پذیرفتن وحدت پروردگار و این که خدای تعالی هست که خالق و مدیر و مدبر و رازق آنهاست اعراض کردند.

شخصی که متوجه است که خدای تعالی همه کاره است و اوست که اولین و آخرین را خلق کرده و آسمانها و زمین را برافراشته و انسان را به این پیچیدگی خلق کرده ،حتما صفات عالیه خدای تعالی مانند صدق ، امانت ،عدالت، رحم، عفو و… بتدریج در او ظاهر می شود.

این شخص نسبت به همه رئوف است؛ اگر دوستان خدای تعالی در سختی بیفتند ناراحت است و سعی میکند آن ها را از سختی بیرون آورد. از صفات خدای تعالی این است که به همه کمک می کند و یک همچین شخصی هم که چنین حالی دارد دوست دارد که به همه مستمندان کمک کند و آنها را از فقر بیرون آورد؛ دوست دارد کسانیکه مورد ظلم واقع شوند را بیرون بکشد از زیر چکمه های ظالمین.

یک همچین بنده ای که به توحید پروردگار معتقد است آرامش ندارد و سعی می کند این صفات بد را از خودش زائل کند. در عوض کینه مهربان است، در عوض حسد، برای افراد خوبی می خواهد؛ این خاصیت کسی است که واقعیات خودش را درک کرده، این شخص انسانی است که آخرت را ترجیح داده است ؛یعنی دوستدار آخرت و خدای تعالی می باشد . این چنین شخصی نمی خواهد که حیوان باشد. یک همچنین شخصی دنیارا طلاق داده است و به یک همچنین شخصی میتوان گفت عالم، زاهد و محسن.

اما شخصی که نخواست اینطور باشد و پا روی واقعیات گذاشت و بدنبال فطرت خدایی خودش نبود، علامت چنین شخصی این است که صحبت از مَن می کنند؛ می گوید: من خودم هستم که رزق و روزی می دهم . اگر کسی بر خلاف میل او عمل کرد ناراحت و عصبانی می شود ؛ حال ممکن است نماز هم بخواند و سایر عبادات را هم انجام دهد امّا گاهی مواقع یک همچین اشخاصی نماز و روزه و سایر عباداتشان باعث زیاد شدن منیّتشان می شود. یک همچین شخصی از انجام دادن هیچ عملی ترس ندارد.از آثار آنها این است که دست به هرکاری می زنند، دست به هرجنایتی می زنند بدون هیچ توجیهی و گاهی هم توجیه می کنند. وقتی سران آمریکا برسرمردم ژاپن بمب اتمی ریختند در توجیه آن گفتند: مابرای اینکه در جهان صلح برقرار شود این کار را کردیم .اگر هم پناه برخدا به اسم دین باشد مثل معاویه و یزید و امویان و عباسیان که برای کارهای خود از هیچ گونه توجیهی فروگذار نبودند. من جمله حضرت موسی بن جعفر(ع) وقتی کنار قبر پیامبر اکرم ص مشغول نماز خواندن بود، هارون  الرشید وارد می شود و رو می کند به قبر پیامبر ص  و می گوید:  یارسول الله از شما  معذرت می خواهم، این فرزند شما دارد بین امت اسلام اختلاف می اندازد. ظاهرا در بین نماز دستور می دهد که حضرت را کشان کشان ببرند بسوی زندان. هارون الرشید کسی بود که نماز هم می خواند و حج  هم میرفته. این همان است که قرآن میفرماید:

و خدا قوم کافر را هدایت نمیکند. کَفَرَ بمعنای سَتَر است و کافر را کسی گویند که باطن خودش را پوشانده.

ُاولَئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ وَأُولَئِكَ هُمُ الْغَافِلُون

اینها کسانی هستند که خدای تعالی مهرزده بردلها و گوشها و چشمهایشان و اینها غافل هستند .مهرزده بردلهایشان یعنی نمی خواهند تسلیم خدای تعالی شود، نمی خواهد متوجه شود که همه کاره شان خدای تعالی می باشد.

حال شما که مومن هستید این را معتقد هستید نه بطور کامل ،اما در این راه هستید که متوجه شوید. شخصی که می خواهد متوجه شود که همه کاره اش خدای تعالی است، یک همچین شخصی آماده هدایت شدن است یعنی مهربردلش نخورده و با خدا ارتباط دارد؛ یعنی در شدائد می گوید: یا الله در نعمت هم میگوید: الهی شکر. این شخص گوشش باز است یعنی تا یک گناهی کرد و یک خطایی انجام داد اگر یک مومن با تقوایی به او تذکر داد،  می گوید: خدایا من را ببخش و از آینده حفظ کن .

در مقابل مومن کسی است که پناه برخدا حب دنیا را خواست و نه خودش را . منظور از خود، خود واقعی اش به عبارت دیگر ،همان فطرت خدایی اش می باشد . کسی که دنبال حب دنیا می باشد،می خواهد بر همه سیطره داشته باشد و گردن همه را بزند و این شخص دیگر نمی گوید همه کاره من خدای تعالی میباشد و اگر هم بگوبد در قالب الفاظ است یک همچین شخص وابسته به افراد است و می گوید: فلانی بودکه من را نجات داد، فلانی بودم که رزق و روزی من را تامین کرد.

حافظ علیه الرحمه میگوید :کسب جمعیت از آن زلف پریشان کردم.

یعنی در اثرتوجه به خدا و توحید حضرت حق، در  ناراحتی هایی که پیش می آید متوجه خدای تعالی می شوم  زلف پریشان یعنی مصیبت هایی که از افراد برای انسان پیش می آید.

این شخصی که قانع شده است به شهوت رانی، قانع شده است به مال اندوزی و به اینکه یک عده ای در مقابلش سجده  و دست بوسی کنند.

حضرت علی ع در خطبه 81 نهج البلاغه می فرماید:

مَا أَصِفُ مِنْ دَارٍ أَوَّلُهَا عَنَاءٌ ! وَآخِرُهَا فَنَاءٌ! فِي حَلاَلِهَا حِسَابٌ، وَفِي حَرَامِهَا عِقَابٌ. مَنِ اسْتَغْنَي فِيهَا فُتِنَ، وَمَنِ افْتَقَرَ فِيهَا حَزِنَ، وَمَنْ سَاعَاهَا فَاتَتْهُ، وَمَنْ قَعَدَ عَنْهَا وَاتَتْهُ، وَمَنْ أَبْصَرَ بِهَا بَصَّرَتْهُ، وَمَنْ أَبْصَرَ إلَيْهَا أَعْمَتْهُ.

چگونه خانه دنيا را توصيف کنم که ابتداي آن سختي و مشقت، و پايان آن نابودي است، در حلال دنيا حساب، و در حرام آن عذاب است، کسي که ثروتمند گردد فريب مي‏خورد، و آن کس که نيازمند باشد اندوهناک است، و تلاش‏کننده دنيا به آن نرسد، و به رهاکننده آن، روي آورد، کسي که با چشم بصيرت به آن بنگرد او را آگاهي بخشد و آن کس که چشم به دنبال دنيا دوزد کوردلش مي‏کند.

حضرت در خطبه 133 اینطور می فرمایند:

إِنَّمَا الدُّنْيَا مَنْتَهَي بَصَرِ الْأَعْمَي، لاَيُبْصِرُ مِمَّا وَرَاءَهَا شَيئاً، وَالْبَصِيرُ يَنْفُذُهَا بَصَرُهُ، وَيَعْلَمُ أَنَّ الدَّارَ وَرَاءَهَا. فَالبَصِيرُ مِنْهَا شَاخِصٌ، وَالْأَعْمَي إِلَيْهَا شَاخِصٌ، وَالْبَصِيرُ مِنْهَا مُتَزَوِّدٌ، وَالْأَعْمَي لَهَا مُتَزَوِّدٌ.

همانا دنيا نهايت ديدگاه کوردلان است، که آن سوي دنيا را نمي‏نگرند، اما انسان آگاه، نگاهش از دنيا عبور کرده از پس آن سراي جاويدان آخرت را مي‏بيند، پس انسان آگاه به دنيا دل نمي‏بندد و انسان کوردل تمام توجه‏اش دنياست، بينا از دنيا زاد و توشه برگيرد و نابينا براي دنيا توشه فراهم مي‏کند.

والسلام

دانلود سخنرانی با کیفیت پایین

دانلود سخنرانی با کیفیت بالا