1- چرا آقای دستغیب درکنار بیان خوبیهای آقایان خاتمی،موسوی،کروبی وامثالهم ذکری از اشتباهات ونواقص آنها نمی کنند ودرمقابل چرا فقط بدیهای جناح مقابل را بیان می کنند واز خوبیها وعملکرد مثبت آنها سخنی نمی زنند؟

2- چرا با وجودی که اکثر مذهبیون عقیده دارند که نتیجه دوران ریاست آقای خاتمی بیشتر شدن فساد بوده واز این باب هم به ایشان انتقاد دارند،آقای دستغیب سخنی ازاین ایراد مهم به زبان نمی آورند؟آیابا این جانبداری تنها وعدم انتقاد آشکار همانند انتقاد به دیگران ایشان متهم به عدم انصاف نمی شوند؟

پر واضح است كه در تمامي جريانات اخير همانطور كه مرجع عاليقدر حضرت آيت الله دستغيب اظهار داشتند، دست عمال انجمن حجتيه كه جمعيتي مطرود امام راحل و انقلابيون عزيز بودند، بوضوح مشاهده مي گردد. اينان با دم زدن از انتظار امام زمان و ممانعت از برخورد با ظلم و تباهي در جامعه به بهانه، فراهم شدن زمينه ظهور، آب به آسياب دشمنان اسلام مي ريزند.

مومنين هوشمند جامعه ديني و فرزندان معنوي امام راحل سلام الله عليه، بخوبي واقف هستند كه اينان پس از ارتحال جانگداز حضرت امام، فضاي جامعه را براي مقاصد شوم و پليد خود فراهم ديدند و با رخنه در دستگاههاي مختلف و كنار زدن تدريجي تربيت شدگان امام راحل از عرصه نظام سياسي، پستهاي كليدي حاكميت را يكي پس از ديگري در اختيار گرفتند و همواره بدليل كينه توزي كه نسبت به نظام ولايت فقيه داشتند با انحاء مختلف سعي بر بي آبرو كردن منصب ولايت فقيه كردند.

  در روزهای تبلیغات انتخابات، هر كدام از ما به فراخور توانی كه داشتیم و البته وظیفه‌ای كه احساس می‌نمودیم، در تلاش بودیم آنچه را به نظرمان درست بوده، به حق و واقعیت نزدیك‌تر بود، برای دیگران هم توضیح دهیم؛در حین این انجام وظیفه، اما اتفاقاتی می‌افتاد كه باز خوانی آن خالی از لطف نیست و می‌تواند بسیاری از اتفاقاتی كه بعد از انتخابات رخ داد را ریشه یابی كند؛ چراكه معلوم می‌كند همه آنچه دیدیم، ظاهرش اتفاق بوده است اما در واقع، سال‌هاست كه عدّه‌ای بر روی ذهن مردم به خصوص جوانان كار كرده‌اند تا در این شرایط بتوانند از آنها برای لشکركشی‌های صد نفره استفاده كنند؛ حتی اگر این قشون چماق به دستی و سنگ به دست دیگر،برای هتك حرمت خانه خدا و یا بیت علما، كاملاً خودجوش جمع شوند و فرمان فرماندهان خود را كه فریاد می‌زنند: «ای لشكر خدایی حمله كنید كه شما را بشارت است به بهشت»بی هیچ دلواپسی و اضطرابی، بدون توجه به اینكه عمر سعد هم همین را گفته بود، اجابت می‌كنند و حتی از تأسیات بهداشتی مسجد هم نمی‌گذرند كه كار نیك از بسیار شكستن است!! حال بهتر می‌توان فهمید هزینه‌های میلیاردی برای ساختن كانون‌های كذایی برای چه بوده است.

  صَلاح آن چیزی است كه هدف بعثت رسول خدا(ص) می‌باشد، صَلاح مردم در تقوی وبندگی پروردگار است، اما همه چیز عوض شد، معیارها تغییر كرد؛ معیار در قرآن چه هست و در زمان رسول خدا(ص) چه بود، حال ملاك‌ها چیست؟ در زمان پیغمبر(ص) معیار تقوی بود معیار ایمان كامل بود، بعد از علی(ع)، سلمان معیار بود، مقداد و ابوذر معیاربودند، این افراد بودند كه در جامعه جلودار بودند، اما وضع طوری شده كه ابوذر رابه خاطر بیان حق، به علت انتقاد از فسادهای حكومت تبعید می‌كنند؛ این فساد است، آنچیزی كه صَلاح بود عوض شد، اگر در زمان رسول خدا(ص) هر كسی كه زهد بیشتری داشت، بی‌میل‌تربه دنیا بود و برای مردم مفیدتر بود، او جلودار بود، حالا بر عكس شده، افراد صالحخانه‌ نشین شده‌اند و اشخاصی كه بیشتر پول دارند، بیشتر قدرت دارند، بیشتر تملّق می‌گویند،بیشتر چشم‌هایشان را بر فسادها می‌بندند، این افراد بیشتر محترم شده‌اند

ازاينكه نظرمو نشون داديد خيلي متعجب و خوشحال شدم البته سانسور هم شده بود(قضيه آيت الله پيشوا).

بهترمطالب زير روهم مطالعه فرمائيد:

بهتره از خودتون دفاع كنيد تا اينكه بخواهيد ديگران رو زير سوال ببريد.

اين كه من گفتم با دين مردم بازي مي كنيد يعني اينكه :1-مرجعيت خود ساخته 2-همين كه شمابا آيات و روايات همون حرفهايي رو مي زنيد و دفاع مي كنيد و بيانيه مي ديدكه دشمنان مي دهند يعني بازي كردن با دين مردم

3-همين كه طلاب شما بدون داشتن منطق درگفتگو ها و پذيرش انتقادات چشم رو روي واقعيات انقلاب بستن بله مسجد قبا زماني رهگذر امت حزب اللهی انقلابي بوده و شهداي زيادي داده اما از خودتان سوال كرديد كه علتش چي بوده؟ من به شما مي گم: در زمان شاه اولين كسي كه در شيراز اعلام مرجعيت و پذيرش مرجعيت حضرت امام رو داشت آقاي شما بود به همين خاطر و بخاطر دفاع از حريم ولايت امام رهگذر امت حزب الله و انقلابي شد اما بعد از انقلاب همين آقاي شما با نماينده امام و رهبري چه كرديد؟ با آيت الله پيشوا چه كرديد؟ به مرور زمان مسجد شما شد پاتوق عناصر مشكوك ومخالف نظام و اتفاقات و قضاياي رخ داده شده تماما حب و جاه و مقام و رياست بود كه درروايات داريم حب الدنيا راس كل خطيه .

فكر نمي كنم شهامت و شجاعتشو داشته باشيد كه نظرمو نمايش بديد.

ولي بزار بگم تا حداقل يكنفر از شما ها بخونه.

به نظر من كه يك شيرازي هستم شما با دين مردم داريد بازي مي كنيد

همان اسلام آمريكايي كه گفته مي شه شما ها هستيد

شما كه با لباس روحانيت همراه با دختران بزك كرده وارد فضاي انتخابات شديد و قداست روحانيت را پائين آورديد.

چرا دم از امام مي زنيد اما در عمل مخالف سيره عملي او قدم مي زاريد؟

مگر منتظري مطرود امام نبود.

مگر ولي فقيه ميراث امام نبود؟

در مورد حکومت داری حضرت علی (ع) در تاریخ هرگز سخنی از این نیامده که آن حضرت را عیون وجاسوسانی بود ؛ ونه تنها هرگز قلمرو حکومتی خود را به صورت پلیسی وامنیتی اداره نمی کرد، بلکه مخالفان و حتی معاندان و دشمنان ایشان در آزادی کامل بودند. و تاریخ نمونه های  بسیاری را در دل خود برای آیندگان به ودیعت نهاده ، تا کسی نتواند سیاست عثمانی را به عنوان سیاست وحکومت علوی به دیگران قالب کند.

    عوامل تبلیغاتی حكومت اینگونه جا انداخته بودند كه هر كه با ما نیست حتی مسلمان هم نیست!  هر چه حضرت برای آنها به خصوص در روز عاشورا دلیل آوردند، حجّت آوردند، آنها یا با مغالطه، معنا را عوض می‌كردند یا با سر و صدا نمی‌گذاشتند حضرت و اصحاب بزرگوار ايشان سخنی بگویند؛ اگر حضرت نسبتش را با رسول خدا(ص) بیان می‌فرمود، می‌گفتند پسر نوح با بدان بنشست خاندان نبوتش گم شد؛ اگر از سابقه‌اش در اسلام مطلبی می‌فرمود، می‌گفتند ملاك حال فعلی افراد است؛ اگر با آیات قرآن و سنت رسول خدا(ص) خلاف شرع‌های آنها را تذكر می‌داد، می‌گفتند با فلسفه‌بافی مردم را گمراه می‌كنی و راهی نیست مگر به دامان اسلام بازگردی و قسم جلاله بخوری كه خلاف ما راه نمی‌روی! كلام استوار و متین حضرت را می‌شنیدند و می‌خواندند، اما می‌گفتند كافر، چقدر هم عالم است!!

حضرت آیت الله دستغیب:

آن کسی که مومن است بیخودی به کسی نمی گوید که تومعاویه هستی وتو یزید؛ اینها با طرح این مسائل شیعیان مولا علی(ع) را به جان هم انداخته اند؛ پیش از انتخابات هر دو گروه با هم تبلیغ می کردند وچقدر بایکدیگر دوست بودند تا اینکه وضع به این صورت شد که به یکدیگر نسبت تکفیر دادند؛ به شیعه اثنی عشری گفتند که تو کافر هستی؟! به یک عده ای گفتند شما محارب هستید!

یکی از مواردی که بسیار وعده عذاب وگرفتاری داده شده در مورد حکمرانان است به عنوان مثال فرموده اند: اگر کسی بداند که از او بهتر برای تصدی فلان منصب اجتماعی است ولی او خود را جلو بیندازد وآن منصب را تصاحب کند چنین شخصی( فقدخان ورسوله والمسلمین/الغدیر8 ص291) به خدا و پیامبر و مسلمین خیانت کرده.

 او مردم را به خودش دعوت می‌كرد نه به خدای‌تعالی، داعی خودش بود؛ یعنی اینكه هیچ نصبی از طرف پروردگار نداشت، از طرف پیامبر اكرم-صلی الله علیه و آله- نداشت، از طرف امیرالمؤمنین-علیه السلام- نصب نشده بود، منصوب هیچ‌كس نبود به عبارت دیگر، دلیلی و برهانی از طرف خدا برای دعوت مردم به خودش نداشت؛ اما حسین-علیه السلام- مردم را دعوت به خدا می‌نماید، اگر می‌گوید من امامم دلیل دارد، از علی-علیه السلام- دلیل دارد، از رسول خدا-صلی الله علیه و آله- حجّت دارد، از خدای‌تعالی بیّنه دارد، آن علمش، آن معجزات و كراماتی كه دارد، احاطه‌اش به قرآن و سنت، فضایل اخلاقی‌اش، همه و همه، دلیل حضرت می‌باشد.

آیا اگر بگوییم علی (ع) را خلیفه اول می دانیم نه چهارم، واقع هم همین است یا اینکه نه ؛ بلکه او را در عمل خلیفه چهارم می دانیم؛ یعنی خلیفه اول را که باید اطاعت شود را هوی نفس وخواسته های نفسانی، دوم را پست ومقام ومنزلت اجتماعی که باید حفظ شود حال به هر قیمتی، سوم اطرافیان وگروهی که ما را در این مقام حفظ می کنند و چهارم علی (ع) آن هم آن قسمت از کارها وسخنانش که به درد وضع موجود بخورد نه خودش علی الاطلاق.

      واي بر مسلمانان كه امت همچو يزيدي را حاكم خود ببيند و گرفتار ولايت چون او شود. من از جدّم رسول خدا(ص) شنيدم كه مي‌فرمود: خلافت بر آل ابي سفيان حرام است و هرگاه ديديد كه معاويه بر منبر من نشسته است، شكمش را پاره كنيد. اين اخطار رسول خدا(ص) را شنيدند، اما بدان عمل نكردند و نتيجه‌اش را ديدند و به ظالمي چون يزيد كه هيچ احترامي براي اسلام و مسلمين قائل نبود، مبتلا شدند و او چه جنايت‌ها كه كرد. تذكرات پياپي حضرت اميرالمؤمنين(ع) در اين رابطه را شنيدند كه بارها مردم را متوجه خطر استبداد معاويه مي‌نمود و مرتب مي‌فرمود: اگر معاويه پا برجا باشد، همه چيز را از بين مي‌برد 

بسم الله الرحمن الرحیم

پذیرفتن ولایت علوی از سخن تا عمل (قسمت اول)

هر چند در بایکوت خبری شدید نگذاشتند دیگران (مردم) متوجه شوند چه خبر است اما شاید جسته وگریخته با خبر شده باشند؛ کسانی که از کنار حرم مطهر احمد بن موسی گذشته وبعضی تجمعات آشوبگران در خیابان را دیده وشنیدند شعارهایی در حمایت از ظاهرا، ولایت فقیه ومخالفت گستاخانه وساختار شکنانه با بعضی مراجع وعلما ؛که بی هیچ ترس و واهمه ای اقدام به برهم زدن نظم و آرامش جامعه می نمودند به علاوه تشویش اذهان عمومی، اما به جای آنکه این تعداد معدود معلوم الحال که انشاء الله فقط ادای اوباش را در می آورند نه اینکه از همان قماش باشند را تحت تعقیب قرار دهند، کسانی دستگیر و مورد تعرض نیروهای امنیتی (نه انتظامی) واقع شدند که فقط برای اقامه نماز در مسجد جمع شده بودند.

حال سئوال این است که آیا مرجعی برای رسیدگی به شکایت از ظلمها واجحافی که بر مومنین وانقلابیون واز جان گذشتگان دوران مقدس روا شده هست یا نه؟

اگر نیست، وعلی الاسلام، السلام که در جامعه ای که خود را امّ القرای ممالک اسلامی ومهد تمدن وپایتخت تشیّع علوی قلمداد می کند، در منظر و مرآی مردم، شیعیان امیر المومنین را  اینگونه مورد تعرض قرار می دهد و آب از آب تکان نخورد.

و اگر هم هست پس چرا پاسخی به ندای یا للمسلمین این جانبازان، خانواده شهداء، طلّاب، و مومنین به اسلام ،اصل نظام جمهوری اسلامی، که به عشق امیر المومنین وحفاظت ازانقلاب وخون و آرمان شهدا در همان پایگاهی جمع شده واقامه نماز می کنند که قبل از انقلاب تا تمامی دوران دفاع مقدّس مهد شهیدانی بوده که جان خود را برای حفظ اسلام وانقلاب و ولایت فقیه دادند.

آری مخالفان این مومنین که با چوب وسنگ به مسجد حمله نموده وضمن تخریب وهتک حرمت این مکان مقدس در پشت بام مسجد به پایکوبی وشادی آن هم در ایام سوگواری حضرت سید الشهداء پرداختند، نباید هیچ احتمالی دهند که شاید به این جرائم رسیدگی شود؟ و با خیالی آسوده هر کاری بخواهند بکنند؟ اما اهل مسجد هر آن مترصّد دستگیری باشند که چرا در این مسجد اقامه نماز می کنید؟

آیا حسادت از دلدادگی مردم شیراز به مسجد قبا وحضرت آیت الله دستغیب باید کار را به اینجا برساند که آبروی نظام وتشیّع هم قربانی شود؟